Niedziela, 28 listopada 2021

Taktyka na koniec roku, aby zmniejszyć 3.8% podatek od nieosiągniętych dochodów

3 listopada 2021

Dla podatników o wysokich dochodach, planowanie podatkowe na koniec roku 2015 wiąże się z komplikacjami związanymi z 3,8-procentowym podatkiem od niezarobionych dochodów, zgodnie z sekcją 1411 Kodeksu.

W tym artykule przyjrzymy się posunięciom na koniec roku, które mogą być wykorzystane w celu zmniejszenia lub wyeliminowania wpływu tego podatku, w tym ogólnym strategiom na koniec roku na radzenie sobie z nim oraz szczególnym strategiom dla podatników posiadających udziały w działalności pasywnej.

Kontekst ogólny
Niektóre niezarobione dochody osób fizycznych, trustów i spadków podlegają opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym (tzn. są płatne dodatkowo do każdego innego podatku należnego od tego dochodu). Podatek surtax â zwany również âunearned income Medicare contribution taxâ lub ânet investment income taxâ (NIIT) â dla osób fizycznych wynosi 3,8 procent mniejszej z następujących wartości:

  • Dochodu inwestycyjnego netto (NII); lub
  • Nadwyżki zmodyfikowanego skorygowanego dochodu brutto (MAGI) ponad nieindeksowaną kwotę progową ($250,000 dla osób wspólnie składających zeznanie lub żyjących małżonków, $125,000 dla osób pozostających w związku małżeńskim składających oddzielne zeznanie i $200,000 w każdym innym przypadku).

Przegląd strategii na koniec roku
W miarę zbliżania się końca roku, podejście podatnika do zminimalizowania lub wyeliminowania 3.8 procentowego podatku surtax będzie zależało od jego szacunkowego MAGI oraz NII za ten rok. Niektórzy podatnicy powinni rozważyć sposoby zminimalizowania (np. poprzez odroczenie) dodatkowych NII w ciągu całego roku, inni powinni sprawdzić, czy mogą zmniejszyć MAGI inne niż niezarobkowe dochody, a jeszcze inni będą musieli rozważyć sposoby zminimalizowania zarówno NII jak i innych rodzajów MAGI.

Ponownie przeanalizuj pasywne udziały inwestycyjne. Podatek w wysokości 3,8 procenta dotyczy dochodów z pasywnej działalności inwestycyjnej, ale nie z dochodów generowanych przez działalność, w której podatnik jest istotnym uczestnikiem. Jednym z tematów, które inwestor pasywny powinien przeanalizować z doradcą podatkowym posiadającym wiedzę w zakresie strat z działalności pasywnej jest to, czy możliwe (i opłacalne) byłoby zwiększenie udziału w działalności przed końcem roku, tak aby zakwalifikować się jako istotny uczestnik działalności.

Ogólnie rzecz biorąc, zgodnie z Reg. § 1.469-5T(a), podatnik ustala, że jest istotnym uczestnikiem poprzez spełnienie jednego z siedmiu testów, w tym: uczestnictwo w działalności przez ponad 500 godzin w ciągu roku podatkowego oraz uczestnictwo w działalności przez ponad 100 godzin w ciągu roku podatkowego, gdzie udział osoby fizycznej w działalności w roku podatkowym nie jest mniejszy niż udział w działalności jakiejkolwiek innej osoby fizycznej (w tym osób fizycznych, które nie są właścicielami udziałów w działalności) w danym roku. Specjalne zasady dotyczą osób zajmujących się obrotem nieruchomościami.

Podatnicy, którzy posiadają udziały w wielu rodzajach działalności pasywnej, powinni również ponownie przeanalizować sposób, w jaki grupują swoją działalność. Zgodnie z Przepisem § 1.469-4(c)(1) oraz Przepisem § 1.469-4(c)(2), podatnik może traktować jedną lub więcej działalności handlowych, biznesowych lub wynajmu jako pojedynczą działalność (tzn. grupować je razem), jeśli w oparciu o wszystkie istotne fakty i okoliczności, działalność ta stanowi odpowiednią jednostkę ekonomiczną do pomiaru zysku lub straty dla celów strat z tytułu działalności pasywnej.

Stosuje się szereg specjalnych zasad grupowania. Na przykład, działalność związana z wynajmem nie może być zgrupowana z działalnością handlową lub gospodarczą, chyba że działalność zgrupowana razem jest odpowiednią jednostką gospodarczą i spełniony jest szereg dodatkowych testów. Nie można również grupować wynajmu nieruchomości i wynajmu nieruchomości osobistych (z wyjątkiem wynajmu nieruchomości osobistych świadczonego w związku z nieruchomością lub odwrotnie).

Po zgrupowaniu działalności podatnik nie może jej przegrupować w kolejnych latach, chyba że jednorazowe przegrupowanie "od nowa" jest dozwolone na mocy Reg. § 1.469-11(b). Jeżeli jednak wystąpi istotna zmiana, która spowoduje, że pierwotne grupowanie stanie się wyraźnie niewłaściwe, należy przegrupować działalność. (Rozp. § 1.469-4(e), Rozp. § 1.469-4(f))

Wykorzystanie metody ratalnej do rozłożenia w czasie podlegającego opodatkowaniu zysku ze sprzedaży. Cały zysk ze sprzedaży zwykle podlega opodatkowaniu w roku sprzedaży. Ale dokonując sprzedaży w tym roku z częścią lub całością wpływów płatnych w przyszłym roku lub później, sprzedawca nie będący pośrednikiem staje się podatnikiem w danym roku tylko od tej części zysku, którą płatności, które otrzymuje w tym roku, stanowią w stosunku do całkowitej ceny sprzedaży. Metoda ratalna może być użytecznym sposobem rozłożenia zysku i tym samym uniknięcia lub zminimalizowania narażenia podatnika na 3,8-procentowy surtax.

Inną zaletą raportowania ratalnego jest to, że może ono dać sprzedającemu ważny stopień perspektywy czasowej przy podejmowaniu decyzji, czy przeznaczyć zysk na rok 2015 czy 2016. Osoba fizyczna, która dokona kwalifikującej się sprzedaży w 2015 roku ma czas do daty wymagalności swojego zeznania za 2016 rok (włączając w to przedłużenia), aby zdecydować, czy wybrać raportowanie ratalne i zgłosić cały zysk w 2015 roku, czy też odroczyć część zysku, który można przypisać płatnościom, które mają być otrzymane w późniejszych latach. Problem polega na tym, że niezależnie od tego, jak wybierze sprzedający, kupujący i tak będzie płacił za nieruchomość w ratach. Jeśli metoda ratalna nie zostanie zastosowana, sprzedający będzie płacił podatki w roku sprzedaży od dochodu, który nie zostanie otrzymany aż do późniejszego roku lub lat.

Użyj wymiany na podobne przedmioty, aby odroczyć rozpoznanie zysku w roku o niskim poziomie składek na ubezpieczenie społeczne. Zgodnie z zasadami wymiany na rzeczy podobne, jeśli spełnione są określone wymagania dotyczące identyfikacji i okresu wymiany określone w sekcji 1031 Kodeksu, zysk lub strata nie są obecnie rozpoznawane przy wymianie nieruchomości utrzymywanej w celu produkcyjnego wykorzystania w handlu lub działalności gospodarczej lub w celach inwestycyjnych na nieruchomości podobne, które będą utrzymywane w celu produkcyjnego wykorzystania w handlu lub działalności gospodarczej lub w celach inwestycyjnych. Kwalifikowani pośrednicy i wielostronne wymiany z odroczonym terminem płatności mogą być wykorzystywane do strukturyzacji wymian typu "like-kind", pozwalając na większą elastyczność w kwalifikowaniu się do odroczenia dochodu.

Wymiana typu "like-kind" może być odpowiednia dla podatnika, który chce zrealizować zysk z nieruchomości inwestycyjnej w tym roku, ale odroczyć uznanie zysku do późniejszego roku, kiedy jego MAGI prawdopodobnie nie przekroczy odpowiedniego progu. Podatnik realizuje zysk z odstąpionej nieruchomości w tym roku i rozpoznaje zysk w późniejszym roku, kiedy sprzedaje nieruchomość podobną, którą otrzymuje w zamian za odstąpioną nieruchomość.

Dostosuj czas sprzedaży domu. Zgodnie z Code Section 121, kiedy podatnik sprzedaje dom, który posiadał i używał jako główne miejsce zamieszkania przez co najmniej dwa z pięciu lat przed sprzedażą, może wykluczyć do $250,000 zysku kapitałowego, jeśli jest kawalerem i $500,000 zysku kapitałowego, jeśli jest żonaty. Zysk ze sprzedaży przekraczający wyłączoną kwotę powiększa NII oraz zysk kapitałowy netto. A jeśli podatnicy sprzedadzą z zyskiem drugi dom (dom wakacyjny, nieruchomość do wynajęcia itp.), zapłacą podatki od całego zysku kapitałowego, a cały ten zysk będzie stanowił NII potencjalnie podlegający 3,8-procentowemu podatkowi surtax.

Należy zauważyć, że niewykluczona część zysku ze sprzedaży domu również zwiększa MAGI podatnika. Tak więc, podlegająca opodatkowaniu część zysku z tytułu sprzedaży domu może spowodować, że podatnik przekroczy kwotę progową, część lub całość podlegającego opodatkowaniu zysku z tytułu sprzedaży domu zostanie objęta 3,8 procentowym podatkiem surtax, a inne NII zostaną objęte 3,8 procentowym podatkiem surtax.

Rozpoznaj straty, aby skompensować wcześniejsze zyski. W miarę zbliżania się końca roku, jednym ze sposobów na obniżenie NII jest rozpoznanie papierowych strat na akcjach i wykorzystanie ich do skompensowania innych zysków osiągniętych wcześniej w tym roku. Co zrobić, jeśli podatnik posiada akcje wykazujące papierową stratę, które mimo to są atrakcyjną inwestycją, wartą utrzymania w dłuższym okresie czasu? Nie ma możliwości dokładnego zachowania pozycji inwestycyjnej w akcjach przy jednoczesnym uzyskaniu korzyści z tytułu straty podatkowej, ponieważ tzw. zasada âwash saleâ wyklucza uznanie straty w przypadku, gdy zasadniczo identyczne papiery wartościowe są kupowane i sprzedawane w okresie 61 dni (30 dni przed lub 30 dni po dacie sprzedaży).

Jednakże, podatnik może zasadniczo zachować pozycję inwestycyjną, jednocześnie ponosząc stratę podatkową poprzez zastosowanie jednej z kilku technik, takich jak zakup większej ilości tych samych akcji lub obligacji, a następnie sprzedaż pierwotnego pakietu co najmniej 31 dni później, lub sprzedaż pierwotnego pakietu, a następnie zakup tych samych papierów wartościowych co najmniej 31 dni później.

Korzystaj z kont Roth IRA zamiast tradycyjnych IRA. Podatek surtax w wysokości 3.8 procent sprawia, że konta Roth IRA wydają się być bardziej atrakcyjną alternatywą dla osób o wyższych dochodach. Kwalifikowane wypłaty z kont Roth IRA są wolne od podatku, a więc nie będą wliczane do MAGI ani do NII. W przeciwieństwie do tego, wypłaty z regularnych kont IRA (z wyjątkiem składek po opodatkowaniu) będą wliczone do MAGI, ale będą wyłączone z NII.

Ogólnie rzecz biorąc, kwalifikowana wypłata z konta Roth IRA to taka, która została dokonana: a) po upływie pięciu lat od pierwszego roku podatkowego, w którym dokonano wpłaty na konto Roth IRA założone na rzecz podatnika, oraz b) po osiągnięciu wieku 59 1/2 lat, z powodu śmierci lub kalectwa, lub w celu zakupu, budowy lub przebudowy pierwszej głównej rezydencji podatnika. Jako bonus, właściciele kont Roth IRA nie muszą dokonywać minimalnych wypłat (RMDs) w ciągu swojego życia (beneficjenci Roth IRA muszą jednak dokonywać wymaganych wypłat z konta).

Czas konwersji na Roth IRA. Podatnicy, którzy myślą o zamianie regularnych kont IRA na konta Roth IRA w tym roku, powinni zrobić to ostrożnie, ponieważ taki ruch zwiększy MAGI, a co za tym idzie, potencjalnie narazi â lub więcej â ich NII na 3.8 procentowy surtax.

Kilka sugestii:

  • Jeśli to możliwe, rozłóż w czasie konwersje tak, aby utrzymać MAGI poniżej obowiązującej kwoty progowej.
  • Jeśli próg dolarowy MAGI zostanie przekroczony w każdym przypadku, opóźnij konwersję do przyszłego roku, jeśli w tym roku są znaczne NII, ale w przyszłym roku będą niskie lub nie będzie ich wcale. Lub zrobić odwrotnie â przyspieszyć konwersję w tym roku, jeśli w 2015 r. jest niska lub nie ma NII, ale w 2016 r. prawdopodobnie będzie znacząca NII.

Rozważania dotyczące terminów dla wymaganych minimalnych wypłat. Dla celów 3,8-procentowego podatku surtax, dochód z inwestycji nie obejmuje wypłat z uprzywilejowanych podatkowo planów emerytalnych, takich jak plany kwalifikowanych pracodawców i IRA. (Code Section 1411(c)(5)) Ale MAGI zawiera opodatkowane wypłaty z planów kwalifikowanych pracodawców oraz IRA, w tym RMD z kwalifikowanych planów i IRA.

Podatnicy zbliżający się do progu MAGI, lub którzy już go przekroczyli z powodu innych dochodów, mogą mieć możliwość zaplanowania RMD, aby uniknąć narażenia swoich NII na 3,8 procentowy surtax. Na przykład, podatnicy, którzy osiągną wiek 70 1/2 lat w 2015 roku mogą opóźnić podjęcie pierwszej RMD (tj. za rok 2015) do wymaganej daty rozpoczęcia 1 kwietnia 2016 roku. Byłoby to wskazane w sytuacji, gdy podjęcie pierwszej wypłaty w 2015 roku spowoduje, że MAGI osoby wypłacającej przekroczy kwotę progową, która uruchamia 3,8-procentowy podatek od dochodów osobistych, ale odroczenie wypłaty do następnego roku nie będzie miało takiego samego skutku, ponieważ dochody osoby wypłacającej z innych źródeł będą znacznie niższe.

Podejmując decyzję, czy odroczenie pierwszej RMD ma sens, należy jednak pamiętać, że takie działanie nie zwalnia podatnika z obowiązku dokonania RMD za drugi rok wypłaty (tj. za rok 2016).